atrakcje firmy historia jedzenie sport baza noclegowa miasto imprezy cykliczne uzdrowisko

Stadion lekkoatletyczny, zwany też stadionem leśnym, zbudowany w latach 1923 - 1926 upamiętniający setną rocznicę powstania kąpieliska morskiego. Przebudowany gruntownie w latach 1970. Charakteryzuje się niezwykle pięknym położeniem na krawędzi Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Obecnie nazwany stadionem Stulecia. Ul. Józefa Wybickiego 48.

Powstanie Sopockiego Klubu Lekkoatletycznego wiąże się z założeniem koła sportowego Związku Walki Młodych przy Parowozowni Orunia w 1946 roku. W 1949 roku klub zmienił nazwę na Klub Sportowy "Spójnia" Gdańsk. Od tego czasu, aż do chwili powstania Sopockiego Klubu Lekkoatletycznego w 1990 roku, lekkoatleci startowali w barwach tego klubu, chociaż z powodu zmian strukturalnych w sporcie polskim jego nazwa zmieniała się kilkakrotnie.

Największe zasługi w założeniu klubu oraz rozwoju sekcji lekkoatletycznej u jej zarania mieli Adam Buchwald , Jan Zbytniewski oraz małżeństwo Anna i Aleksander Żylińscy.

Od początku lat pięćdziesiątych nastąpił pełny rozkwit sekcji. Mnożyły się sukcesy na arenie krajowej i międzynarodowej. Do Gdańska przenieśli się Elżbieta Duńska z Elbląga, Bożena Pestka z Tczewa, Kazimierz Kropidłowski ze Starogardu Gdańskiego, a również Janusz Sidło z Szopienic na Śląsku. To ich przede wszystkim zasługą stały się wielkie sukcesy lekkoatletów klubu w następnych latach.

Początkiem największych sukcesów stało się pobicie przez Janusza Sidłę pod koniec 1953 roku rekordu Europy w Jenie wynikiem 80. 15 m .

W następnym roku ten sam zawodnik podczas Mistrzostw Europy w Bernie zdobył złoty medal, Elżbieta Duńska natomiast brązowy w skoku w dal, Bożena Pestka zajęła V miejsce w biegu na 800 m.

Największe jednak sukcesy przyniósł rok 1956, a ich autorką była Elżbieta Duńska. Najpierw rekord świata w skoku w dal ustanowiony w Budapeszcie wynikiem 6.35 m, a następnie złoty medal olimpijski w Melbourne z takim samym wynikiem. Igrzyska olimpijskie w Melbourne stały się również udanym debiutem międzynarodowym Kazimierza Kropidłowskiego który zajął IV miejsce w skoku w dal.

W połowie lat 50 - tych Henryk Tokarski, objął funkcję trenera - koordynatora ( pełnioną do lat osiemdziesiątych). Józef Panek, Jerzy Cendrowski, Ryszard Skorżynski i Andrzej Krzesiński tworzyli wówczas zespół pozwalający na objęcie wszystkich konkurencji lekkoatletycznych. Nowy zespół trenerski nie przerwał pasma indywidualnych sukcesów. Podczas Mistrzostw Europy w Sztokholmie w 1958 roku Kazimierz Kropidłowski zdobył tytuł wicemistrza w skoku w dal, Igrzyska Olimpijskie w Rzymie (1960) to kolejny medal Elżbiety Duńskiej - Krzesińskiej tym razem srebrny. Taki sam medal zawodniczka zdobyła 2 lata później w czasie Mistrzostw Europy w Belgradzie i tym akcentem zakończyła swoja wspaniałą karierę międzynarodową. Na tych samych Mistrzostwach inny zawodnik "Spójni" Lech Boguszewicz zajął wysokie IV miejsce w biegu na 5 km. W późniejszych latach zawodnik ten był jednym z głównych inicjatorów i realizatorów modernizacji stadionu w Sopocie.

Początek lat 70 - tych budził nowe nadzieje. Wychowanek trenera Zbigniewa Mroczyńskiego, który wcześniej dołączył do zespołu szkoleniowego sekcji, Jan Kobuszewski zajął VIII miejsce podczas Mistrzostw Europy w Helsinkach w 1971 roku wynikiem 8.12

w skoku w dal. W Igrzyskach Olimpijskich w Monachium (1972) uczestniczyła dyskobolka Krystyna Nadolna, która pięciokrotnie poprawiała rekord Polski w swojej konkurencji. Jeszcze w roku 1974 na Mistrzostwach Europy w Rzymie reprezentował klub 18 - letni skoczek wzwyż Janusz Wrzosek, a wielki sukces odniósł płotkarz Zbigniew Jankowski w czasie Halowych Mistrzostw Europy w 1976 roku w Monachium zdobywając brązowy medal w biegu na 60m ppł.

W roku 1991 po reorganizacji klubu zaczęły pojawiać się pierwsze osiągnięcia nowych władz klubu. Sukcesy skoczkini Donaty Jancewicz pozwoliły odbudować nadzieję na udział zawodników Sopockiego Klubu Lekkoatletycznego w międzynarodowych imprezach mistrzowskich.

strona domowa