atrakcje firmy historia jedzenie sport baza noclegowa miasto imprezy cykliczne uzdrowisko

Nikt by nie przypuszczał, że w tym wyjątkowo urokliwym mieście, ślady bytności człowieka sięgają epoki kamienia. Obszar Sopotu i jego najbliższej okolicy (Gdansk, Gdynia) uformowany przez lodowiec w epoce czwartorzędu zwanej plejstocenem, pod względem topograficznym jest bardzo zróżnicowany i dlatego jest trudny do badań archeologicznych. Znaczne obszary znajdują się pod zabudową a pozostałe pokryte są gęste roślinnością, dającą niewielkie możliwości odkrycia śladów pozostałych po najstarszych mieszkańcach tej ziemi. Wprawdzie osadnictwo na omawianym obszarze miało szansę rozwinąć się już około 9000 lat p.n.e., po ustąpieniu lodowca i ociepleniu klimatu niemniej jednak z terenu Sopotu nie znamy znalezisk datowanych na starszą epokę kamienia (paleolit, mezolit), kiedy to u jej schyłku gromady łowców wędrowały przez tundrę za stadami reniferów. Z młodszej epoki kamienia (neolit) pochodzą luźne zabytki krzemienne znalezione w pobliżu Sopotu. Są to odłupki i wióry, które powstały poprzez odbijanie z dużej bryły krzemienia. Niektóre z nich, po dalszej obróbce wykorzystywano jako ostrze narzędzi lub groty strzał czy włóczni. Najciekawszym i reprezentacyjnym zabytkiem z epoki kamienia, znalezionym w Sopocie, jest kamienny toporek o dwóch ostrzach, wytworzony w kręgu tzw. kultury pucharów lejkowatych. Został on znaleziony przypadkowo w 1960 r. na wzgórzach przy ul. Okrężnej i przekazany do kolekcji Muzeum Archeologicznemu w Gdańsku. Kilka z kolei fragmentów naczyń glinianych z epoki kamienia, zdobionych odciskiem sznura tzw. kultury ceramiki sznurowej, znalezionej również w rejonie Sopotu, świadczy o przemieszczaniu się tej ludności, prawdopodobnie pasterzy, podążającej również za stadami.

Z epoki brązu (1800-1400 p.n.e.) nie znamy żadnych zabytków z Sopotu, natomiast znacznie więcej znalezisk świadczących o stałym już zasiedleniu ludności na terenie Sopotu i przyległych obszarach znamy z epoki żelaza sprzed 2700 lat. Są to cmentarzyska grobów skrzynkowych zbudowanych z płaskich kamieni i otoczaków. Stanowią one charakterystyczna formę pochówku dla wczesnej epoki żelaza, kiedy to z grupy kaszubskiej kultury łużyckiej wykształciła się kultura wschodniopomorska. Na jednym z takich stanowisk w 1894 r., w niewielkim lasku należącym wówczas do willi Archwasser, róg ul. Smolnej i obecnie Alei Niepodległości, Muzeum Prowincjonalne w Gdańsku przeprowadziło badania rozpoznawcze, w efekcie, których pozyskano 11 urn glinianych, wyroby bratowe, paciorki szklane i bursztynowe. Z tego stanowiska pochodzi popielnica twarzowa z rysunkiem gwiazdy i słońca umieszczonym na szyjce, jedyna, która zachowała się do dzisiaj. Dalsze odkrycia grobów skrzynkowych dokonano przypadkowo min na piaszczystym wzgórzu obok strzelnicy, gdzie wydobyto m.in. trzy popielnice twarzowe. Podobny grób znaleziono w Świemirowie skąd zachowała się jedna popielnica. W 1938 r. w trakcie budowy stadionu sportowego znaleziono żarno nieckowate i fragmenty naczyń oraz w 1959 r. przypadkowo w ogrodzie posesji przy ul Słowackiego 25/27 natrafiono w grobie skrzynkowym na dwie popielnice przykryte pokrywami. Z epoki żelaza na terenie Sopotu odkryto także skarb składający się z dwóch pierścieni bogato zdobionych, należących do bryzowego napierśnika, datowany na okres halsztacki D (550 - 400 p.n.e.). W okresie od I w p.n.e. do IV w n.e. rejon Sopotu, podobnie jak całego Pomorza Gdańskiego, zasiedlały plemiona kultury oksywskiej i wielbarskiej, pozostawiając liczne osady i związane z nimi cmentarzyska, na które natrafiono między Gdańskiem a Sopotem. Wymiana handlowa z obszarami imperium rzymskiego spowodowała napływ importów, czytelnych w materiale archeologicznym, również na terenie Sopotu. Cennym zabytkiem z tego okresu był bogaty skarb składający się ze srebrnych denarów rzymskich, wykopany w ogrodzie przy ul. Kasprowicza, natomiast przy ul. Reymonta a także nad brzegiem morskim znaleziono dalsze monety rzymskie oraz arabskie. Z kolei w pobliżu Sopotu, przy drodze do Oliwy miejscu bliżej niezlokalizowanym natrafiono w latach 1903 i 1910 na srebrny denar Trajana i na monetę brązową Antoniusa Piusa.


Na terenie Sopotu i jego peryferiach, w ramach badań powierzchniowych prowadzonych w okresie międzywojennym i w latach osiemdziesiątych w ramach Archeologicznego Zdjęcia Polski, zarejestrowano łącznie 42 stanowiska. archeologiczne, datowane głównie na wczesna epokę żelaza i okres wczesnośredniowieczny (VIII-XIII). W kilku miejscach wystąpiły ślady osad, luźne zabytki, a także przypadkowe cenne znaleziska jak np. 6 monet arabskich w/w. Najbardziej jednak bezcennym i znakomicie zachowanym zabytkiem miasta Sopotu jest grodzisko wczesnośredniowieczne. Położone jest na jednym z polodowcowych wzgórz Wschodniej Wysoczyzny Kaszubskiej, przy ul. Haffnera, w odległości około 400m od brzegu morskiego. Posiada strome zbocza i oddzielone jest od sąsiednich wzgórz głębokimi jarami, na dnie, których jeszcze dzisiaj płyną strumienie. Od strony zachodniej zabezpieczała je fosa. Otoczone jest wałem obronnym w kształcie podkowy, od strony morza wału nie stwierdzono. Nie jest wykluczone, że w czasie funkcjonowania grodu piaszczysto- bagnisty brzeg morza dochodził prawie pod sam gród. Pierwsze sondażowe badania archeologiczne przeprowadził w 1885 r. badacz niemiecki H.Conwentz. Dzięki jego staraniom w 1907 r. obiekt ten wykupiony został od władz miejskich i uznany jako zabytek podlegający ochronie. W 1934 r. prace wykopaliskowe przeprowadził W. La Baume z ramienia Muzeum Przyrodniczego i Archeologicznego w Gdańsku. Materiał zabytkowy i dokumentacja z tych badań zaginęły w czasie II wojny światowej. Kolejne wykopaliska prowadzone były przez Muzeum Archeologiczne w Gdańsku w latach 1961 - 1966 (A. Łukowa i A. Szymańska) oraz w latach 1995-1966 i 1999, badaniami kierowała A. Szymańska. Przebadano odcinek najwyższego wzniesienia wału oraz wnętrze grodu. Dzięki tym badaniom udało się ustalić dwie fazy zasiedlenia grodziska. W okresie od VIII do połowy IX wieku istniała na tym terenie osada otwarta a następnie powstał warowny gród otoczony wałem drewniano-ziemnym, wzmocnionym kamieniami. Na koronie wału stwierdzono szczątki spalonych konstrukcji drewnianych (palisady), podnoszących obronność grodziska. Przypuszcza się, że był to gródek strażniczy, którego zadaniem było kontrolowanie i obserwacja przybrzeżnego pasa morskiego. Funkcjonował on w okresie przedpiastowskim, prawdopodobnie do powstania grodu gdańskiego w końcu X wieku. Obiekt ten trzykrotnie ulegał spaleniu, po czym każdorazowo go odbudowywano. Na podstawie odkrytych pozostałości bramy drewnianej, wzmocnionej murem kamiennym a także obiektów mieszkalnych (półziemianki i chaty naziemne), znajdujących się u podnóża wału, uzyskano dane odnośnie rozplanowania przestrzennego grodu. Odkryte na grodzisku zabytki jak liczna ceramika, przęśliki gliniane, paciorki bursztynowe, przedmioty żelazne i kościane, mówią o zajęciach jego mieszkańców. Z kolei paciorki szklane stanowią import z Bizancjum lub z Nadrenii względnie z ośrodków nadbałtyckich (duńskie Haithabu, szwedzka Birka) oraz z północnej Rusi (Stara Ładoga), wskazują na dalekosiężne kontakty handlowe mieszkańców grodu. Znalezione w dużej ilości kości zwierzęce i duża ilość szczutków ryb świadczy o tym, że podstawę gospodarki stanowiła hodowla bydła i trzody chlewnej (świnie, owce, kozy, konie) oraz rybołówstwo (dorsze, śledzie, jesiotry, karpie, szczupaki i sandacze). Natrafiono też na kości foki szarej, żyjącej w wodach Zatoki Gdańskiej.

Dzisiaj dzięki staraniom Muzeum Archeologicznego w Gdańsku i wsparciu finansowemu władz Miasta Sopotu gród sopocki stał się Skansenem Archeologicznym o znaczeniu europejskim. Zrekonstruowane obiekty (brama, chaty, palisada) powstały dokładnie w miejscach odkryć ich reliktów, w toku wykopalisk. Są one zgodne z naszą wiedzą tego rodzaju obiektach i zgodne z obecnymi standardami europejskimi, m.in. z rekonstrukcjami prezentowanymi na podstawie przekazów ikonograficznych w innych krajach Europy jak na przykład w Niemczech czy Rosji. Z uwagi na położenie tego obiektu w centrum ruchliwego miasta-uzdrowiska oraz walory krajobrazowe i turystyczne, grodzisko jest nie tylko ciekawym miejscem rekreacji, ale także doskonałym miejscem dla promocji historii i zabytków kultury wczesnośredniowiecznych Pomorzan. To właśnie w tym miejscu już teraz odbywają się prezentacje rzemiosł, pokazy walk rycerskich na miecze i topory, strzelanie z łuku a także prowadzi się lekcje żywej historii dla młodzieży szkolnej. Dodatkową atrakcja są organizowane, co roku Festyny Archeologiczno- Historyczne obejmujące cykl imprez o charakterze kulturalnym z uwzględnieniem historycznego i edukacyjnego ich charakteru. Miejsce to wzbudza też duże zainteresowanie szczególnie wśród młodzieży, która angażując się bezinteresownie do różnych zajęć przyczynia się do współtworzenia Skansenu i integracji w pozytywnym działaniu.

Po indywidualne zakupy testów na sterydy jak i osoby zainteresowane dystrybucją proszę o kontakt przez nasza główną stronę www.labmax.ca albo przez serwis sopot.net
To purchase steroids test kits and for world wide distribution enquiries please visit www.labmax.ca
Um Steroide Test-Kits zu kaufen und für weltweite Verteilungsanfragen besuchen Sie bitte www.labmax.ca
strona domowa