|
Szlak wiewiórek
Wyznakowały kolorem białym na tle żółtym ma następujący przebiegł
Sanatorium Leśnik - Wielka Gwiazda - Droga Wielkokacka - Glinna Góra
(Sępie Wzgórze) - Rezerwat przyrody Zajęcze Wzgórze - Stadion
Lekkoatletyczny (ul. Wybickiego).
Długość szlaku wynosi 4 km i w całości przebiega lasem w strefie
krawędziowej wysoczyzny, co przydaje mu walorów widokowych –
szczególnie w końcowym jego odcinku. Spacer rozpoczynamy w górnej
części Doliny Gołębiewskiej - opodal sanatorium "Leśnik" - miejscu,
gdzie ul. 23 Marca zmienia się w leśną drogę i wznosząc się łagodnie
zmierza na południe. Otacza nas tu las bukowy z domieszką innych
gatunków drzew. Często zwracają uwagę leśne olbrzymy - wysokie
drzewa o dużym obwodzie pnia. Niektóre z nich mają status pomników
przyrody i podlegają ochronie prawnej. Na lewo od miejsca, w którym
droga wchodzi w niewielki wykop, w odległości około 20 m, rośnie dąb
szypułkowy zrośnięty z dwóch pni o łącznym obwodzie 370 cm. Pomiaru
tego dokonuje się na wys. 1,3 m od poziomu gruntu (tzw. pierśnica).
Niebawem dochodzimy do Wielkiej Gwiazdy. Tu przecinamy czarny
szlak spacerowy (ul. 23 Marca - Brodwino) i skręcamy w lewo na
"niebieski" szlak turystyczny łączący Sopot Kamienny Potok z
Kartuzami. Na Wielkiej Gwieździe znajduje się niewielka wiata -
pozostałość po urządzeniach turystycznych wykonanych przez służby
leśne. Około 20 m od niej w kierunku zachodnim, żyją pełnej zgodzie
zrośnięte pniami buk i sosna wysokości ponad 25 m, i obwodzie pnia
320 cm. Od połowy XIX wieku do 1945 roku znajdowała się tu
restauracja "Grosser Stern" (-Wielka Gwiazda"), z której chętnie
korzystali kuracjusze i mieszkańcy podczas spacerów. Oba szlaki
Drogą Wielkokacką razem zdążają na wschód. Po niespełna 500 metrach
szlak niebieski skręca w prawo. Wkrótce teren po lewej stronie drogi
zaczyna się obniżać. W miejscu, gdzie z lewej strony rysuje się
wyraźna dolina, z prawej na poboczu rośnie buk pospolity zrośnięty z
dwóch pni o obwodzie 245 cm. Przecinamy "czarny" szlak turystyczny
(Sopot - Wieżyca - Kamienica Królewska), by następnie skręcając w
prawo wejść na drogę, którą biegnie szlak "zielony" (Sopot Kamienny
Potok - Skarszewy). Tu również przecina naszą trasę niebieski szlak
spacerowy (Dolina Siedlisko - Dolina Świemirowska - ul.Smolna).
Szlaki biegną grzbietem wzniesienia. Z Glinnej Góry (Sępiego
Wzgórza) rozpościera się panorama miasta i Zatoki Gdańskiej, w dole
zaś dostrzegamy –barwną płytę stadionu lekkoatletycznego. O jego
budowie postanowiono w 1923 roku - w stulecie założenia uzdrowiska i
zwany był boiskiem stulecia - zaś użytkowany był od 1926 roku. Jego
obecny kształt i wyposażenie pochodzą z ostatnich lat. Jego
gospodarzem jest Sopocki Klub Lekkoatletyczny, który ma w swych
szeregach licznych olimpijczyków. Stadion ten to miejsce ważnych w
kalendarzu sportowym imprez. Obiekt położony jest w głębi Doliny
Owczej, której nazwę prawdopodobnie należy wiązać z wykorzystaniem w
przeszłości tego terenu do wypasu owiec z folwarku klasztornego
cystersów. U granic rezerwatu szlak "zielony" skręca w prawo (w
dół), my zaś tą granicą podążamy ku wierzchołkowi Zajęczego Wzgórza.
Następnie kierujemy się w dół, skręcamy w lewo i drogą wiodącą przez
rezerwat dochodzimy do stadionu. Rezerwat przyrody "Zajęcze Wzgórze"
zajmuje powierzchnię 11,74 ha. Znajdują się w nim buki, trochę dębów
i wprowadzona około 150 lat temu sosna. Występuje tu również blisko
90 gatunków roślin naczyniowych, w tym cztery (bluszcz pospolity,
jarząb szwedzki, konwalia majowa i marzanka wonna) chronione. Przed
stadionem jest tablica upamiętniająca martyrologię polskich
sportowców w latach II wojny światowej, umieszczona na polodowcowym
głazie. Przetransportowano go w 1926 roku z Niedźwiedziego Bagna -
odgałęzienia Doliny Gołębiewskiej. Pierwotnie 10-tonowy głaz miał
upamiętniać stulecie uzdrowiska i budowę stadionu.
|